by Spis treści
Dla wielu pizza to po prostu okrągły placek z sosem i serem, jednak we Włoszech sprawy mają się zupełnie inaczej. Ten kultowy przysmak występuje tam w wielu regionalnych odmianach, z których każda ma swój niepowtarzalny charakter i historię. Jest wiele różnych stylów włoskiej pizzy, a ich odkrywanie to fascynująca podróż kulinarna przez Półwysep Apeniński.
Styl neapolitański i rzymski – dwa najsłynniejsze style pizzy
Pizza neapolitańska to prawdziwa królowa wśród włoskich pizz. Chroniona certyfikatem TSG (Traditional Speciality Guaranteed), przygotowywana jest według ściśle określonych zasad. Charakteryzuje się miękkim, elastycznym ciastem i wysokim, puszystym brzegiem zwanym cornicione. Wypieka się ją w temperaturze około 450-500°C przez zaledwie 60-90 sekund. Tradycyjna Margherita zawiera tylko sos z pomidorów San Marzano, ser mozzarella di bufala campana, świeżą bazylię i oliwę z oliwek extra virgin.
Pizza rzymska stanowi kompletne przeciwieństwo neapolitańskiej kuzynki. Jest cienka jak papier i chrupiąca, z ledwo zauważalnym brzegiem. Wypieka się ją w niższej temperaturze, przez co proces trwa dłużej. Rzymianie często sprzedają ją na kawałki, co pozwala spróbować różnych wariantów podczas jednej wizyty w pizzerii.
Od Turynu po Sycylię – regionalne odmiany włoskiej pizzy
Północne Włochy mogą pochwalić się wyjątkową pizza al padellino, zwaną też al tegamino. Ta turyńska specjalność przygotowywana jest w małych, metalowych foremkach. Dzięki temu uzyskuje się charakterystyczny, chrupiący spód i wysokie brzegi, które doskonale zatrzymują sos i dodatki.
Na Sycylii króluje pizza siciliana – gruba, puszysta i często prostokątna. Wyróżnia się bogatymi dodatkami, wśród których nie może zabraknąć lokalnych specjałów: anchois, kaparów i świeżych ziół. Sycylijczycy często dodają też do ciasta semoliny, co nadaje mu charakterystyczną teksturę.
Nowoczesne interpretacje tradycji – pizza al taglio i alla pala
Pizza al taglio to współczesna odpowiedź na potrzeby zabieganych mieszkańców miast. Wypiekana w prostokątnych blachach, sprzedawana na kawałki, pozwala na szybki posiłek w drodze do pracy. Mimo swojej prostoty, zachowuje wysoką jakość składników i tradycyjne metody przygotowania ciasta.
Pizza alla pala zawdzięcza swoją nazwę drewnianej łopacie, na której jest wypiekana. Jej owalny kształt i chrupiące ciasto sprawiają, że jest doskonałym wyborem na spotkania ze znajomymi. Często podaje się ją z minimalistycznymi dodatkami, aby wydobyć smak doskonale wypieczonego ciasta.
Ukryte skarby włoskiej pizzy – mniej znane regionalne style
W Bari powstała unikalna pizza barese, gdzie proces przygotowania odwrócono do góry nogami. Najpierw wypieka się samo ciasto, a dopiero później dodaje się składniki, często surowe – pomidory, rukolę czy prosciutto. Dzięki temu warzywa zachowują świeżość i chrupkość.
W Genui można spróbować pizza genovese, gdzie tradycyjny sos pomidorowy zastępuje się lokalnym pesto. Z kolei w Neapolu, oprócz klasycznej pizzy, można skosztować pizza fritta – smażonej w głębokim oleju, z nadzieniem zamkniętym w środku jak w calzone.
Pizza al metro to kolejna ciekawostka – sprzedawana na metry, idealna na większe spotkania rodzinne. Natomiast mediolańska pizza al trancio ma grube, puszyste ciasto przypominające focaccię i bogaty wybór dodatków.
Różnorodność włoskich stylów pizzy pokazuje, jak bardzo ten prosty posiłek ewoluował na przestrzeni lat, dostosowując się do lokalnych tradycji i preferencji. Każdy region Włoch może pochwalić się własną interpretacją tego kultowego dania, co sprawia, że odkrywanie włoskich pizz jest fascynującą przygodą kulinarną.
